Suðvesturlínur - verkefnavefur

Landsnet hefur hafið undirbúning að styrkingu raforkuflutningskerfisins á Suðurnesjum frá Hafnarfirði að tengivirki við Rauðamel í Grindavík. Verkefnið felst í byggingu nýrrar 220 kV línu, Suðurnesjalínu 2.

Suðurnesjalína 1 sem nú þjónar svæðinu og rekin er á 132 kV spennu er fulllestuð í dag. Jafnframt er öryggi kerfisins ófullnægjandi eins og málum er nú háttað því einungis er um að ræða eina tengingu frá Reykjanesskaganum við 220 kV meginflutningskerfi Landsnets.

Það hefur stundum valdið vandkvæðum og straumleysi á svæðinu þegar Suðurnesjalína 1 hefur farið úr rekstri vegna viðhalds eða truflana. Því er aðkallandi fyrir bæði samfélagið og atvinnustarfsemi á Reykjanesi að flutningskerfi raforku á svæðinu verði styrkt. Hefur Landsnet nú tekið ákvörðun um halda áfram undirbúningi þess verkefnis. Mati á umhverfisáhrifum er lokið, sem hluta af verkefninu Suðvesturlínur þar sem fjallað var í heild um uppbyggingu raforkuflutningskerfisins á Suðvesturlandi, og jafnframt er skipulagsmálum að mestu lokið á línuleiðinni. Samningaviðræður við landeigendur eru nú að hefjast vegna Suðurnesjalínu 2 og hluta af Reykjaneslínu 1 og er áætlað að ljúka megi þeirri vinnu á þessu ári.

Flutningskerfi Landsnets

Landsnet á og rekur allar megin flutningslínur rafmagns á Íslandi. Til stofnlínukerfisins teljast línur sem eru með 66 kV spennu og hærri auk nokkurra 33 kV lína. Til flutningskerfisins teljast einnig öll megin tengivirki á Íslandi. Hæsta spenna í rekstri flutningskerfisins hér á landi er 220 kV. Stór hluti kerfisins er rekinn á 132 kV spennu og  hluti þess á 66 kV og 33 kV spennu. Þá hafa nýjustu flutningslínur Landsnets á Suðvesturlandi verið byggðar sem 420 kV línur þó svo að rekstrarspenna þeirra sé 220 kV.

Flutningslínum Landsnets má í grófum dráttum skipta í þrjá meginhópa, þ.e. hið miðlæga flutningkerfi, tengingar einstakra virkjana og tengingar einstakra notenda, iðnaðar og dreifingaraðila. Flutningskerfi Landsnets má lýsa sem þjóðbraut rafmagns á Íslandi og er þeirri meginrás ætlað að þjóna landinu í heild.

Flutningskerfið þarf að vera öruggt og er það því byggt upp á þann hátt að detti ein einstök lína af einhverjum ástæðum úr rekstri, vegna veðurálags, náttúruhamfara eða óhappa af mannavöldum, eiga aðrar línur í kerfinu að geta tryggt áframhaldandi orkuflutning. Þetta kerfi er kallað N-1 kerfi. Sami háttur er jafnframt hafður á við tengingu einstakra notenda inn á flutningskerfið, sé þess þörf. Suðurnesjalína 1, frá Hafnarfirði og að tengivirkjunum á Fitjum og Rauðamel, er hluti hins miðlæga flutningskerfis Landsnets. Að þessum tengivirkjum tengjast svo notendur og dreifiveitur. Þetta er veikur hluti flutningskerfisins, bæði m.t.t. flutningsgetu og afhendingaröryggis. Sömu sögu má segja um svokallaða Byggðalínu og þarfnast sá hluti flutningskerfis Landsnets einnig styrkingar.